Charles Taliaferro w artykule „Reflections on the Self, Its Nature and Origin, in Light of the Work of Iris Murdoch” uzasadnia tezę, w myśl której Iris Murdoch wydatnie przyczyniła się do utorowania drogi do ponownego przemyślenia jaźni, jej natury i pochodzenia. W pierwszej części artykułu Taliaferro wyjaśnia, dlaczego filozofowie stali się niezadowoleni z monizmu, podejścia do jaźni dominującego w latach 50. XX wieku. To niezadowolenie zaowocowało pojawieniem się szeregu rozwiązań alternatywnych, wśród których, na co na ogół nie zwracano uwagi, pojawiła się nowatorskie ujęcie Iris Murdoch. W części drugiej Taliaferro przedstawia argumenty na rzecz tezy, głoszącej, że należy skoncentrować się na fenomenologicznym lub psychologicznym ujęciu jaźni. W części trzeciej, wychodząc od naturalistycznego podejścia Murdoch, autor skupia się na kwestii pochodzenia jaźni i uzasadnia tezę, zgodnie z którą to podejście Murdoch otworzyło drzwi dla metafizyki otwartej na teizm, panpsychizm, idealizm i inne alternatywy. Czytaj tekst...